Ed-Dâ’im”; “Fani olmayan ve ölmeyen” demektir. Bu mana ile yalnızca Allâh dâimdir, kalıcıdır. Allâh-u Teâlâ’nın fani olması aklen imkânsızdır. Allâh-u Teâlâ’nın devamlılıkta şeriki yoktur. Allâh-u Teâlâ zatı ile daimdir. Yani başkası bunu Allâh’a var etmemiştir. Ama Allâh’tan başka şeylerin daim kalmaları –Cennet ve Cehennem gibi- zatları bakımından değildir. Allâh onların daim olmalarını, yani kalıcı olmalarını istediği, takdir ettiği için kalıcıdırlar. Rabbimizin istediği için fani olmazlar. Allâh-u Teâlâ şöyle buyuruyor:
هُوَ الأَوَّلُ وَالآخِرُ
Anlamı: “O’nun (Allâh); başlangıcı ve sonu yoktur.”