İmâm Ebû Hanîfe şöyle buyuruyor:
وَيَتَكَلَّمُ لا كَكَلاَمِنَا، نَحْنُ نَتَكَلَّمُ بِالْآلَاتِ مِنَ الْمَخَارِجِ وَالْحُرُوفِ وَاللهُ مُتَكَلِّمٌ بِلاَ ءَالَةٍ وَلا حَرْفٍ
Anlamı: “O (Allâh), tekellüm eder, fakat bizim kelâmımız gibi değildir. Biz mahreçler, aletler ve harfler vasıtasıyla konuşuruz. Ama Allâh-u Teâlâ aletsiz ve harfsiz tekellüm eder.” Allâh’ın Kelâmı, bizim kelâmımıza benzemez. O’nun Kelâmının başlangıcı ve sonu yoktur. Kelâmında ne duruş ne de kesinti olur. Çünkü O’nun Kelâmı ne harf ne de sestir. Muhakkak ki, Allâh’ın Kelâmı kendisine has ezeli ve ebedi bir sıfattır. O’nun Kelâmı yaratılmışların kelâmına benzemez. Allâh-u Teâlâ şöyle buyuruyor:
وَكَلَّمَ اللهُ مُوسَى تَكْلِيمًا
Anlamı: “Allâh-u Teâlâ, kendi kelâmıyla Mûsâ’ya tekellüm etti.”