Allâh-u Teâlâ , kendi zatıyla ilgili kâmil sıfatlarla mevsuftur. O’nun hakkında kendisine yakışmayan “Cehalet, güçsüzlük, acizlik, yer edinmek, taşınmak, renkli ve cisim olmak” gibi, yaratılmışlarda bulunan sıfatlardan münezzehtir. Hicri 321 yılında vefat eden İmâm Ebu Cafer Et-Tahâvî şöyle buyuruyor:
تَعَالَى (اللَّه) عَنِ الْحُدُودِ وَالْغَايَاتِ وَالأَرْكَانِ وَالأَعْضَاءِ وَالأَدَوَاتِ، لا تَحْوِيهِ الْجِهَاتُ السِّتُّ كَسَائِرِ الْمُبْتَدَعَاتِ
Anlamı: “Allâh-u Teâlâ cisimlerden, nihayetlerden, kenarlardan, büyük ve küçük organlardan münezzehtir. Yaratılmışların tamamını kapsayan altı yön (Aşağı-yukarı-sağ-sol-ön ve arka) Allâh’ı kapsamaz . Yani Allâh için “cisimdir” demek câiz değildir. Öyleyse Allâh-u Teâlâ, oturuyor olmaktan da münezzehtir. Çünkü oturma ile muttasıf olanın cisim veya sınırlı olması gerekir. İmâm Ali şöyle buyuruyor:
إِنَّ اللَّهَ خَلَقَ الْعَرْشَ إِظْهَارًا لِقُدْرَتِهِ وَلَمْ يَتَّخِذْهُ مَكَاناً لِذَاتِهِ
Anlamı:“ Allâh-u Teâlâ Arş’ı, kudretini ve azametini göstermek için yaratmıştır; kendisine mekân edinmek için değil.”
Bu sözü, İmâm Ebû Mansur El-Bağdâdî, Allâh’ın mekânsız ve sınırsız olduğunu âlimlerin icma’ını zikrettikten sonra nakletmiştir.